asabi haller

insanlar neden katil oluyorlar anlıyorum sanırım, birden oluyor her şey. bir anda yıkılabiliyor.

çok fena sinirliyim blog. geçmiyor bu sinir hali. başım ağrıyor sinirden. her şeyi kırasım, kırılmış parçaları ezesim unufak edesim sonra da süpürgeyle süpüresim var.

ben tam yeni bir şeye adım atmaya çalışırken, hatta bunu sadece iyi geleceğini bildiğim için yapmaya çalışırken ve hatta her şey son derece yolunda giderken, içimde kelebekler uçuşurken bazı bazı bir yerden bir bok sıçramalı değil mi illa ki? sıçramasa şaşırmalıyız belki de.

ufaktan bir açıklama da yapayım da tarihe not düşmüş olayım. eski erkek arkadaşla görüşmeyi sürdürmeyeceksin hacım. ne kadar sevsen de hayatında ne kadar önemli bir yeri de olsa görüşmeyeceksin. ünsüz ama değer verilen bir büyüğümüzün dediği gibi "ne gerek var?"

gerçekten hiçbir gereği olmadığını bir kez daha anladım ben. her ne sebeple konuşuyor olursan ol bir tarafın içerisinde sevgi ya da kızgınlık ya da kırgınlık vs. herhangi bir hissiyat varsa boka sarıyor olay.

adamın sevgilisi var. hala bıdır bıdır beni sevdiğini söylüyor. hatta ileri gidip "istiyorsan ayrılayım" diyor. bana inat mı sevgili oldun o kadınla ya da bu kadar mı basiretsizsin de benim lafımla ilişki sonlandırabiliyorsun bre bok. ayrılalı bilmemkaç ay olmuş hala neyin tartışmasındayız biz? neyin lafını sokabiliyosun sen bana?

daha fazla yazmayacağım, yazdıkça sinirim tepeme çıkıyor.

ps: bi siktir git artık!