baştan anlaşalım kelime kusmuğu şeklinde bir yazı olacağı için imladır, büyük küçük harftir hiiç takılmııcam, siz de takılmayınız lütfen, rica edicem. kırmayalım birbirimizi daha ilk günden.
kusucam çünkü... içimdeki boşluğu hissettiğim her an midem bulanıyor artık benim. sonra o boşluğun neden olduğu şeyler geliyor aklıma... yine kusuyorum.
çok susuyorum bu aralar, konuşmak gelmiyor içimden. kelimelerden korkar oldum. ya da söylediklerime gelecek cevaplardan korkar oldum.
ağlayamıyorum da... o yumru gelip boğazımda kalıveriyo ya, işte o zaman o boşluk daha da bi kocamanlaşıyo sanki.
ne oldu ki diyorsunuz şimdi...
herkesin başına gelen şey geldi benim de başıma- terk edildim, aldatıldım, kocaman kocaman hayal kırıklığı yaşadı benim şu küçücük vücudum.
Çok çok fazlasını yaşattığı için bana, gidişi de bir o kadar ani olunca, o boşluk kocaman kaldı. kapanıyo yavaş yavaş, ama canımı yakıyor o'nu her hissettiğim anda. Ben sadece bir sevgiliyi kaybetmedim ki, ben kavgamı kaybettim, mücadelemi kaybettim, inançlarımı kaybettim. Olmayacağını bilsem de, kurduğum hayallerimi kaybettim. Hayal kuramıyor bir hale gelmek, "büyümeyeceğim ki ben hiç" diyen biri için fazla can yakıcı olabiliyor.
Kaybettiklerimi kimse geri getiremez şu saatten sonra, kabuk bağlamasını beklemekten başka çarem de yok biliyorum. Soğukkanlı kalmaya çalışıyorum sadece, tek yapabildiğim ve yapmam gereken de bu.
ağız dolusu küfür etmek istiyorsun, ama etmiyorum. çünkü işe yaramıyor. aciz bir şekilde sabah köşeyi dönünce karşıma çıkacakmış gibi hissetmekten nefret ediyorum.
söyleyeceğim çok şey var, silip silip yazdım-nasılsa yine bir ara gelir bana kelime kusmuğu.
sakın acımayın yada üzülmeyin sevdiceklerim, kafanızı kırarım...

0 iz bırakıldı:
Yorum Gönder